Forsere impuls voor wind op zee noodzakelijk
Uit de op Prinsjesdag gepresenteerde Rijksbegroting 2009 blijkt dat het kabinet vasthoudt aan de realisatie van 450 MW windenergie op zee. De sector pleit voor een forsere impuls tijdens deze kabinetsjaren, omdat anders de gewenste doorgroei naar 6.000 MW in 2020 moeilijk, zo niet onhaalbaar wordt. Voor wind op land bepleit NWEA het daadkrachtig aanpakken van belemmeringen.
Op zee staat op dit moment 228 MW windenergie opgesteld. Het kabinet wil in 2009 ongeveer 450 MW offshore windenergie extra mogelijk maken. Het duurt dan nog enkele jaren voor die nieuwe windturbines elektriciteit aan het net gaan leveren. NWEA vindt het tempo van ontwikkeling van wind op zee onvoldoende. Wil in 2020 een totaal van 6.000 MW worden gehaald, dan is nu een grotere impuls noodzakelijk.
Het kabinet trekt voor de 450 MW 120 miljoen euro SDE (de regeling Stimulering Duurzame Energieproductie) per jaar uit. NWEA bepleit een ruimer budget om meer windenergie op zee mogelijk te maken. Binnen de begroting kan meer financiële ruimte ontstaan als de aanleg van het net waarop de windparken worden aangesloten niet uit de SDE-regeling wordt betaald, maar door TenneT, dat dit ook op land doet. De ruimte in de SDE kan zo benut worden voor de bouw van windturbines. Een andere mogelijkheid is de inzet van meer FES-gelden.
Voor wind op land wil het kabinet uitvoering geven aan het mede door NWEA ondertekende ‘Nationaal plan van aanpak windenergie’ teneinde te komen tot een verdubbeling van windenergie op land in 2011 (2.000 MW op land extra) en een doorgroei daarna naar 6.000 MW. Volgens NWEA dient daarbij versneld gewerkt te worden aan het oplossen van belemmeringen en onduidelijkheden in de regelgeving.
In 2020 kunnen 6.000 MW wind op land en 6.000 MW wind op zee meer elektriciteit leveren dan voor alle Nederlandse huishoudens en treinen noodzakelijk is. In 2050 staat 20.000 MW op zee; windenergie levert dan 40 tot 50 procent van de totale Nederlandse elektriciteitsbehoefte.
