'Dat Noord-Holland geen nieuwe windmolens meer wil toestaan, is niet echt collegiaal', constateren NWEA en ODE in een opnieartikel dat is verschenen in tijdschrift Binnenlands Bestuur: 'Het verhoogt de druk op andere provincies ze te plaatsen'. De tekst van het artikel is hieronder te lezen. NWEA heeft ook ingesproken bij Provinciale Staten van Noord-Holland op de voorgenomen stop op windenergie. Daar bleek ook dat de provincie wel degelijk rekening houdt met méér te plaatsen turbines.

Noord-Holland heeft aangegeven niet meer dan 430 MW wind op land te willen plaatsen. Veel lopende projecten en initiatieven komen daardoor in de problemen. Het voorgenomen beleid komt voort uit het collegeakkoord dat werd gesloten na de laatste verkiezingen voor de Provincie. 
Tijdens een inspraakbijeenkomst van Provinciale Staten wees NWEA-voorzitter Jaap Warners op het belang van windenergie en de mogelijkheden die juist een windrijke provincie als Noord-Holland biedt. Hij noemde het eigenlijk onlogisch dat Noord-Holland nu een halt toeroept aan wind op maximaal 430 MW. Het Rijk gaat immers uit van 6.000 MW wind op land in 2020; daartoe komt er een Structuurvisie Wind. De gezamenlijke provincies hebben op zich genomen de ruimte voor die 6.000 MW te willen vinden. 'Dan is het niet logisch dat Noord-Holland nu een maximum van 430 MW vaststelt,' aldus Warners. 'Beter is het dan eerst de gesprekken met de andere provincies te voeren en de uitkomst daarvan af te wachten.'

Tijdens de commissievergadering liet gedeputeerde Talsma van de provincie weten dat Noord-Holland in elk geval weer het  gesprek met de andere provincies aangaat. Tegelijk gaf hij aan dat de provincie ervan uitgaat dat het resultaat daarvan zal zijn dat er uiteindelijk 'zeker zo'n 100 tot 150 MW méér geplaatst zal zijn'.

Voor NWEA maakt die opmerking des te helderder dat het onlogisch is als Noord-Holland op dit moment per se een grens van 430 MW wil vaststellen.
Overigens gaat NWEA ervan uit dat de provincie uiteindelijk een nog groter aantal MW kan plaatsen. De provincie noemde eerder zelf 1030 MW. 

Utrecht
NWEA heeft ook ingesproken bij Provinciale Staten van Utrecht. Deze provincie heeft ruimte voor 50 MW windenergie opgenomen in de structuurvisie. NWEA ziet mogelijkheden het dubbele aantal MW in de provincie te plaatsen. Veelal gaat het om het intensiever benutten van locaties die de provincie zelf ook noemt.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hieronder staat de tekst van het artikel zoals dat is aangeleverd voor Binnenlands Bestuur van 28 september 2012. Het kan zijn dat er kleine verschillen bestaan tussen deze en de geprinte versie. De geprinte versie ligt bij NWEA ter inzage.

Binnenlands Bestuur 28 september 2012, pagina 33

'Geef molens wind mee'

Noord-Holland heeft afgekondigd binnenkort geen nieuwe windmolens meer te willen toestaan. Enkele projecten mogen worden afgemaakt, dan is het afgelopen. De houding van de provincie is er vooral een van ‘jammer’. Omdat Noord-Holland een windrijke provincie is, maar vooral omdat er onnodige druk komt te staan op de gesprekken tussen de provincies over ruimte voor wind en vanwege het ongewild negatieve beeld van windenergie dat ontstaat.

Om aan 14 procent duurzame energie in 2020 te komen, moet Nederland inzetten op alle vormen van hernieuwbare energie. Uit alle berekeningen blijkt dat windenergie op land én op zee daaraan een belangrijke bijdrage moet leveren. De Tweede Kamer onderschreef vlak voor de zomer nog breed de noodzaak van minstens 6.000 megawatt windenergie op land. Daarbij speelt mee dat wind op land een van de goedkoopste vormen van duurzame energie is.
De Kamer sprak ook uit dat de provincies gezamenlijk nog een half jaar de tijd krijgen om voor de ‘Structuurvisie Windenergie’ de ruimte voor windmolens op land te vinden, anders is het Rijk aan zet om ruimte aan te wijzen. De provincies zijn onderling verdeeld; een eerder gezamenlijk bod kwam niet verder dan ruimte voor ongeveer 5.000 megawatt. Sommige provincies willen hard inzetten op wind, andere minder. Maar ze onderkennen de noodzaak te voldoen aan een landelijke doelstelling en brengen mogelijke locaties in kaart.
En dat maakt de opstelling van Noord-Holland zo jammer. Als Noord-Holland de gesprekken niet met een open houding ingaat, maar alleen ‘njet’ verkoopt, legt de provincie een zware druk op dat overleg. Ofwel de andere provincies moeten méér plaatsen, ofwel de provincies komen er niet uit en het Rijk gaat bepalen. In beide gevallen zijn de gezamenlijke provincies de verliezer. De houding van Noord-Holland is dan ook niet echt collegiaal.
Inmiddels heeft de provincie, ondanks alle eerdere fiere taal, aangegeven in elk geval weer met de andere provincies aan tafel te gaan en beseft men dat er uiteindelijk meer turbines geplaatst zullen worden. Maar het gesprek gaat niet van harte. Beter ware het als Noord-Holland als windrijke provincie het gesprek met de ander provincies, het Rijk en de sector in openheid in zou gaan.
Dan was het ook niet nodig – zoals nu gebeurt – dat de provincie zich onnodig afzet tegen windenergie. Noord-Holland zelf ging er tot voor kort nog van uit dat 1030 megawatt inpasbaar was. Maar nu wijst de gedeputeerde op toerisme en draagvlak; zijn woordvoerder noemt zelfs geluid als probleem. Terwijl voor dat laatste strikte normen gelden en het draagvlak juist verder afkalft vanwege de afwijzende houding. Windenergie komt zo onnodig in een negatieve spiraal.
Iets vergelijkbaars zie je in Groningen. De Groningse gedeputeerde zag zich geconfronteerd met veel grote windprojecten, meer dan waaraan men wil meewerken. Hij riep vervolgens een beeld op van door het Rijk opgedrongen grote projecten en zette daarmee ongewild wind negatiever neer dan gewenst. Namelijk als iets dat wordt opgedrongen. Terwijl de provincie eigenlijk een heel positieve insteek heeft ten opzichte van windenergie en het ook als kans ziet. Overigens is het effect van Noord-Holland juist hier voelbaar: als de provincies er niet uitkomen, is er altijd ruimte te vinden in Groningen.
In Noord-Holland zijn veel inwoners actief bezig met windenergie. Agrariërs die de oude molen willen vervangen, corporaties en verenigingen met leden uit de regio en gemeenten zoals Amsterdam die wel degelijk kansen zien en ook willen. Hen allen biedt Noord-Holland nu geen open hand. Het zou prettig zijn als de positieve betrokkenheid ten opzichte van wind weer opgang vindt. Zoals we de provincie tot voor kort ook kenden.

Ton Hirdes, directeur Nederlandse Wind Energie Associatie (NWEA)
Dick van Elk, voorzitter sectie wind Organisatie voor Duurzame Energie (ODE)